|
|
ALFABET
ATLASA jest mini encyklopedią
wiedzy budowlanej. Aby rozpocząć
przeglądanie, kliknij w baner
powyżej.
Jeśli nie znajdziesz szukanego
hasła, napisz do nas: alfabet@atlas.com.pl
Losowo wybrane hasło: |
| Ogniowa klasyfikacja - reakcja na ogień wyrobów budowlanych |
| – należy jej dokonywać w oparciu o normę PN-EN-13501-1. Wszystkie wyroby budowlane rozpatrywane są w warunkach pożaru w pomieszczeniu i powinny być przyporządkowane do jednej z 7 klas. Najbardziej rygorystyczne wymagania spełniają wyroby klasy A.
Klasa A1 – wyroby te nie biorą udziału w rozwoju pożaru w żadnej fazie pożaru, wliczając w to nawet pożar rozwinięty.
Klasa A2 – wyroby te nie wpływają na zwiększenie gęstości obciążenia ogniowego i rozwój pożaru.
Kolejne klasy to B, C, D, E, F spełniają coraz mniej rygorystyczne wymogi. Np. wyroby klasy E są zdolne przeciwstawić się w krótkim czasie oddziaływaniu małego płomienia, bez znaczącego rozprzestrzeniania się ognia.
Do klasy A1 klasyfikowane są anhydrytowe podkłady samopoziomujące ATLAS SAM 100, ATLAS SAM 150, ATLAS SAM 200, oraz POSADZKA CEMENTOWA ATLAS. |
|
|
|
|
|
|
ATLAS FONER - akustyczna izolacja podłóg
 |
Opis technologii |
| Technologia wykonania podłogi pływającej w systemie ATLAS FONER
|
System posiada Rekomendację techniczną ITB
RT ITB-1007/2005
|
sporządził: |
strona 1 z 1 |
Data: |
OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA SYSTEMU
ATLAS FONER to system samopoziomujących podłóg pływających przeznaczony do izolacji akustycznej stropów w pomieszczeniach o obciążeniu użytkowym do 5 kN/m2. Zadaniem systemu jest zwiększenie izolacyjności stropu od dźwięków uderzeniowych. Można go stosować w suchych pomieszczeniach we wszelkiego rodzaju budownictwie mieszkaniowym oraz budynkach użyteczności publicznej, w szczególności takich jak: hotele, szpitale, szkoły, biblioteki, budynki administracyjne. System może być użyty zarówno w obiektach nowych jak i poddawanych remontowi lub modernizacji.
Układ warstw:
- warstwa izolacji akustycznej - elastyczne płyty styropianowe STYROFLEX,
- dylatacja obwodowa - PROFILE DYLATACYJNE ATLAS
- warstwa ochronna - polietylenowa folia budowlana lub inny materiał do izolacji przeciwwilgociowej
- anhydrytowy podkład podłogowy ATLAS SAM 150 lub ATLAS SAM 200
TECHNOLOGIA WYKONANIA
Technologia stosowania systemu ATLAS FONER przewiduje następujące etapy prac: przygotowanie podłoża, przymocowanie do ścian PROFILI DYLATACYJNYCH ATLAS, rozłożenie na stropie elastycznych płyt styropianowych STYROFLEX, ułożenie na płytach warstwy ochronnej i wylanie anhydrytowego podkładu podłogowego ATLAS SAM 150 lub ATLAS SAM 200. Wszystkie etapy prac należy wykonywać zgodnie z opracowaną indywidualnie dla danego obiektu dokumentacją projektową, uwzględniającą obowiązujące przepisy prawne, uregulowania normowe, postanowienia Rekomendacji Technicznej ITB, wskazania producentów zawartych na opakowaniach poszczególnych materiałów. Należy stosować się również do ogólnych przepisów BHP i zasad sztuki budowlanej.
Podłoże
Przed przystąpieniem do układania pierwszej warstwy systemu ściany i sufit w pomieszczeniu powinny być otynkowane. Podłogę pływającą ATLAS FONER wykonuje się bezpośrednio na powierzchni płyt stropowych. Powinny być one suche, czyste i równe (dopuszcza się występowanie lokalnych nierówności, które nie przekraczają 3 mm, przy pomiarze łatą 2m). Wszelkie nierówności powierzchni, takie jak niecki czy lokalne ubytki należy wypełnić odpowiednią zaprawą. Do tego celu można użyć ZAPRAWY WYRÓWNUJACEJ ATLAS lub zaprawy ATLAS TEN-10. Elementy, które wystają ponad powierzchnię stropu i uniemożliwiają równe ułożenie akustycznych płyt styropianowych należy usunąć. Jeśli z jakichś przyczyn nie jest to możliwe (np. są to rury instalacyjne) należy jako pierwszą na stropie ułożyć warstwę z płyt styropianowych EPS 100-038, na tyle grubą, aby "schować" w niej wszelkie tego typu elementy.
Dylatacja obwodowa
Dylatację obwodową, izolującą akustycznie podłogę od ścian i innych pionowych elementów mogących przenosić drgania lub dźwięki, stanowią PROFILE DYLATACYJNE ATLAS. Służą one również do wykonania dylatacji pośrednich. Są to nienasiąkliwe taśmy wykonane z pianki polietylenowej CONTACTFOAM, o grubości przekroju 8 mm. Profile dostępne są w dwóch rodzajach: z fartuchem foliowym i bez fartucha. Wysokość profili wynosi 70 mm (bez fartucha) lub 120 mm (z fartuchem foliowym). Należy je tak zamontować, aby sięgały od poziomu stropu do górnej powierzchni warstwy wykończeniowej podłogi. Do mocowania PROFILI DYLATACYJNYCH ATLAS do podłoża służy element samoprzylepny będący częścią profilu.
Warstwa izolacji akustycznej
W przypadku systemu ATLAS FONER izolację stanowią płyty ze styropianu elastycznego STYROFLEX - tłumiące kroki (Aprobata Techniczna ITB AT-15-3744/2002). Izolację akustyczną z elastycznych płyt styropianowych STYROFLEX należy również traktować jako izolację termiczną (do obliczeń należy przyjmować grubość płyty styropianowej po wbudowaniu). Podstawowe dane techniczne:
- gęstość pozorna 9 ÷ 10 kg/m3
- obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła λobl.10=0,045 W/mK
- naturalnie hydrofobowy
- obciążenie użytkowe w pomieszczeniach - do 5 kN/m2
- wymiary: format 1000x500 mm, grubość (nominalna/ po wbudowaniu) 17/15, 22/20, 27/25, 33/30, 38/35, 43/40 mm
- płyty styropianowe nie mogą być stosowane w bezpośrednim kontakcie z substancjami powodującymi destrukcję polistyrenu, np. wyrobami na rozpuszczalnikach organicznych takich jak aceton, benzen czy nitro)
Płyty ze styropianu elastycznego STYROFLEX należy rozłożyć bezpośrednio na równym podłożu. Powinny one do siebie ściśle przylegać i powinny być ułożone mijankowo (równoległe krawędzie przesunięte względem siebie). W przypadku zastosowania PROFILU DYLATACYJNEGO ATLAS Z FARTUCHEM, jego foliowa część powinna zostać wywinięta na płyty styropianowe. Gdy konieczna jest dodatkowa izolacja termiczna stropu wykonuje się ją z płyt EPS 100-038 wg. PN-EN 13163: 2004 firmy STYROPOL. W takich wypadkach dodatkową izolację termiczną należy układać na izolacji akustycznej. Zasady układania dodatkowej warstwy płyt są takie same jak dla płyt akustycznych. Należy jednak tak rozmieścić płyty, aby ich krawędzie nie pokrywały się z krawędziami niżej ułożonej warstwy z płyt STYROFLEX.
Ochrona izolacji akustycznej
Do wykonania warstwy ochronnej należy zastosować dopuszczoną do stosowania w budownictwie folię polietylenową lub inny materiał do izolacji przeciwwilgociowej, charakteryzujący się podobnymi właściwościami technicznymi. Folia PE powinna mieć grubość nie mniejszą niż: 0,2 mm (w przypadku podkładów z ogrzewaniem podłogowym) lub 0,1 mm (w przypadku podkładów bez ogrzewania podłogowego). Odporność folii na temperatury powinna wynosić co najmniej 80oC. Zadaniem warstwy ochronnej jest zabezpieczenie izolacji akustycznej przed zawilgoceniem w czasie wylewania warstwy podkładowej z podkładu samopoziomującego.
Folię należy rozłożyć bezpośrednio na płytach styropianowych, pasami zachodzącymi na siebie - szerokość zakładu co najmniej 10 cm. Zaleca się dodatkowe sklejanie nachodzących na siebie pasów. Istotnym elementem przygotowania warstwy ochronnej jest spłaszczenie mocno wystających fabrycznych załamań folii, tzw. dziobów, poprzez naklejenie na nie szerokiej taśmy klejącej. Przy ścianach i w pozostałych miejscach gdzie zamocowane są PROFILE DYLATACYJNE ATLAS BEZ FARTUCHA folię należy wywinąć pionowo do góry, nieco ponad założoną grubość wylewanego podkładu samopoziomującego. Gdy zastosowano PROFIL DYLATACYJNY ATLAS Z FARTUCHEM folię należy nałożyć na fartuch. W przypadku zastosowania ogrzewania podłogowego elementy grzejne należy rozłożyć i umocować na warstwie ochronnej.
Podkład podłogowy
Zadaniem podkładu podłogowego jest wytworzenie na izolacji akustycznej jednorodnej warstwy dociskowej. Stanowi ona jednocześnie warstwę konstrukcyjną pod ostateczne wykończenie podłogi w postaci terakoty, parkietu lub różnego rodzaju wykładzin. Warstwę tą należy wykonać stosując samopoziomujący podkład anhydrytowy ATLAS SAM 150 lub ATLAS SAM 200. Są to gotowe, suche mieszanki, wykonane na bazie wysokogatunkowego anhydrytu i mające zdolność do samopoziomowania się.
Podkłady anhydrytowe ATLAS SAM 150 lub ATLAS SAM 200 wylewa się maszynowo - przy użyciu agregatu mieszająco-pompującego z ciągłym, przepływowym dozowaniem wody. Mogą być również wylewane ręcznie, ale tylko na powierzchniach podzielonych na pola technologiczne o wielkości 10÷15 m2. Przed przystąpieniem do prac należy wyznaczyć w pomieszczeniach (na ścianach i w polu wylewania) przyszłą grubość podkładu. Powinna ona wynosić nie mniej niż 40 mm. Możemy tego dokonać np. za pomocą poziomnicy i przenośnych REPERÓW WYSOKOSCIOWYCH ATLAS. Dylatacje pośrednie nie są konieczne w przypadku wylewania jastrychu na powierzchniach do 50 m2 i takich, których przekątna nie przekracza 10 m. Z uwagi na niebezpieczeństwo wypływania wylewki podłoże powinno mieć charakter wannowy. Wszelkie mogące stykać się z podkładem elementy stalowe powinny być zabezpieczone antykorozyjnie.
Przygotowaną masę rozlewa się równomiernie do ustalonych wysokości, unikając przerw. Założone pole technologiczne należy wykonać w czasie ok. 1 godziny. Bezpośrednio po wylaniu każdego pola należy materiał odpowietrzyć, stosując WAŁEK ODPOWIETRZAJĄCY ATLAS lub szczotkę z długim, twardym włosiem. Szczotkę prowadzimy ruchem wstrząsowym wzdłuż i w poprzek zalanej powierzchni. Po tych czynnościach materiał poziomuje się samoczynnie. Gdy podkład wykonywany będzie w układzie z ogrzewaniem podłogowym należy wylewać go w dwóch warstwach. Pierwszą warstwę wylewamy do wysokości elementów grzejnych, natomiast drugą, po wstępnym związaniu pierwszej, co najmniej 25 mm ponad te elementy.
Podczas prowadzenia prac należy kontrolować stopień wymieszania i konsystencję masy. W czasie pierwszych dwóch dni dojrzewania jastrychu należy unikać bezpośredniego nasłonecznienia i przeciągów oraz zapewnić właściwą wentylację i przewietrzenie pomieszczeń. Jeżeli pojawił się biały nalot powierzchniowy należy go usunąć mechanicznie przez zeszlifowanie, a następnie całą powierzchnię odkurzyć. Szlifowanie jastrychu (jeśli wystąpiła zgorzel) przyspiesza proces jego schnięcia. Czas wysychania jastrychu anhydrytowego zależy od jego grubości oraz warunków cieplno-wilgotnościowych panujących w pomieszczeniu.
Podkład samopoziomujący nie może stanowić warstwy wykończeniowej, wymaga zastosowania warstwy posadzkowej. W zależności od warunków dojrzewania, wilgotności, rodzaju i przepuszczalności okładziny wykonanie warstwy wykończeniowej na podkładzie można rozpocząć średnio po 3÷4 tygodniach. Przed rozpoczęciem tego typu prac, wyschniętą powierzchnię jastrychu zaleca się zagruntować emulsją ATLAS UNI-GRUNT PLUS. W przypadku zastosowania jako posadzki wykończenia miękkiego, profil dylatacyjny należy odciąć przed położeniem warstwy wykładziny. Natomiast w przypadku wykończenia twardego (parkiet bądź płytki) profil należy obciąć po ułożeniu okładziny.
|
|
|
|
|
|
|
